De rebellie tegen het stijve korset van de Danzón
In de jaren dertig was de Danzón de onbetwiste nationale dans van Cuba. Hij was elegant, formeel en volgde strikte regels. De burgerij in Havana waardeerde de geordende structuren, maar in de danszalen van de arbeiderswijken groeide het verlangen naar meer dynamiek. Muzikanten begonnen de starre Europese structuren van de Danzón te kruisen met de krachtige, gesyncopeerde trommelritmes van de Afro-Cubaanse tradities. Deze versmelting blies de traditionele muziek nieuw leven in en legde de basis voor een wereldwijde sensatie. Wie de dynamiek van de partnerdans wil begrijpen, vindt in dit tijdperk de sleutel tot hoe uit een stijve traditie pure levensvreugde ontstond. Een blik op de vintage dansmuziektrends laat zien hoe erg deze oude ritmes ons tot op de dag van vandaag fascineren.

