Waltz oefenen: kleine stappen om typische struikelblokken te vermijden

Als er bij de geplande sluitpas een opening blijft, ligt de oorzaak vaak in de pas ervoor. Een erg grote voorwaartse of zijwaartse pas vraagt om een lange terugweg van de vrije voet. Tot de volgende tel is er dan niet genoeg tijd voor de beweging. Dit geldt zowel voor sluitpassen in de langzame wals als voor bekende rechtsdraaiingen in de Weense wals. Sluiten is echter geen regel voor elke walsfiguur: bij een kruispositie zou je voeten bij elkaar zetten een verkeerde correctie zijn.

Om dit te observeren, kun je de wals alleen oefenen: dans een reeks die je al hebt geleerd zonder te draaien, voor zover de opbouw van de passen dat toelaat. Stop even na de geplande sluitpas. Staan je voeten bij elkaar en is de andere voet vrij voor de volgende pas? Een gesloten positie alleen bewijst nog geen gewichtsverplaatsing.

Herhaal dezelfde reeks met kleinere eerste en tweede passen. Lukt het sluiten nu op tijd, dan hoef je de laatste pas niet te versnellen. Je hebt vooraf minder afstand te overbruggen. In de langzame wals kun je rustig naar dit moment kijken; bij de Weense wals voorkomt een compactere reeks dat je vrije voet steeds achterop raakt. Oefen daarbij alleen passen die je al kent, geen zelfbedachte minifiguur.

Een veelgemaakte beginnersfout bij de wals is de pauze na de drie. Die ontstaat soms doordat de voeten naast elkaar worden gezien als een eindpositie. Soms staat er nog gewicht op de voet die bij de volgende één moet bewegen. Dan begint de nieuwe maat met een extra gewichtsverplaatsing in plaats van met de geplande stap.

Als korte zelfcontrole zijn twee bekende maten genoeg. Tel hardop „één, twee, drie, één, twee, drie” en let alleen op de overgang tussen drie en één. Laat daar geen extra wachttijd ontstaan. Om de fout op te sporen, mag je eerst stoppen en vaststellen op welke voet je gewicht staat. Bij de volgende poging dans je weer door.

Bij de Engelse wals mag de langere tijd per maat geen pauze tussen de maten worden. Bij de Weense wals wordt een overbodige gewichtsverplaatsing al snel een knelpunt. Oefen eerst de aansluiting, niet meteen een hele ronde. Zo merk je of de onderbreking door de gewichtsverplaatsing komt, of pas door de draai.

Als je met een vaste danspartner leert, krijg je in een dansles voor koppels feedback op precies dit soort aansluitingen. Met je korte oefenreeks maak je de betreffende plek goed zichtbaar.

Bij een walsdraai leggen beide personen niet dezelfde afstand af. Degene die aan de buitenkant vooruit om het paar heen danst, heeft doorgaans meer ruimte nodig dan de persoon die achteruit danst aan de binnenkant. Even grote passen kunnen er daarom toe leiden dat jullie elkaar de weg versperren. Bij de Weense wals valt dit extra op door de voortdurende draaibewegingen; ook een draaifiguur in de langzame wals kan hierdoor stokken.

Kies voor een oefening met z'n tweeën een kort, al geleerd draaigedeelte. Dans het langzaam met kleine passen en let alleen op de plek waar het vastloopt. Moet de persoon die achteruit danst ver naar achteren uitwijken? Herhaal het gedeelte dan met minder afstand aan die kant, terwijl de persoon die vooruit danst de bekende route om het paar heen blijft volgen. Trek elkaar niet met de armen door de nauwe doorgang.

Als het alleen wel lukt, maar samen niet, wijst dat op routes die niet goed op elkaar aansluiten, niet automatisch op vergeten passen. Herhaal het aangepaste gedeelte in samenhang met de maat ervoor en erna. Wie nog geen betrouwbare basisfiguur kent, leert in een danscursus voor volwassenen de basis voor dit soort gerichte oefeningen. Thuis houden jullie het overzichtelijk: dezelfde figuur, dezelfde plek, één verandering.