Absolutnym kamieniem milowym w historii tańca miejskiego jest nauka Poppingu i Lockingu. Oba style powstały na zachodnim wybrzeżu USA, jednak różnią się od siebie fundamentalnie dynamiką. Precyzyjna instrukcja podstaw Poppingu zawsze zaczyna się od tak zwanego popu lub hita: błyskawicznego napięcia i natychmiastowego rozluźnienia określonych grup mięśniowych, zazwyczaj w ramionach, nogach lub klatce piersiowej, dokładnie w rytm muzyki. Aby wykonać ten efekt czysto, niezbędne są celowe ćwiczenia izolacyjne z Hip-Hopu. Uczysz się przy tym poruszać poszczególnymi partiami ciała całkowicie niezależnie od siebie.
W przeciwieństwie do mechanicznej iluzji Poppingu, istnieje dynamiczny Locking. Kto chce nauczyć się kroków Lockingu, stawia na szybkie, wyraźnie zdefiniowane ruchy ramion, które kończą się w zamrożonej pozycji, czyli locku. Ten styl jest niezwykle wyrazisty, pełen humoru i opiera się na szybkich obrotach nadgarstków, czyli twirlach, oraz głębokich przysiadach. Oba kierunki wymagają wysokiego stopnia kontroli ciała, którą najlepiej zbudujesz poprzez regularny, skoncentrowany trening techniczny na udansa.