Jak stopy stają się instrumentem perkusyjnym
Irlandzki taniec stepowany posiada fascynującą podwójną rolę: osoba tańcząca nie tylko podąża za rytmem, ale aktywnie go współtworzy. Jest to szczególnie widoczne podczas tańca w ciężkich butach typu hard shoes (zwanych również heavy shoes), wzmocnionych obcasami z włókna szklanego lub drewna. Praca stóp staje się tutaj samodzielnym instrumentem perkusyjnym, który płynnie wpasowuje się w strukturę skrzypiec (fiddle), fletu (tin whistle) oraz irlandzkiego bębna obręczowego (bodhrán). Poprzez celowe uderzenia czubkiem stopy (trebles), obcasem (clicks) lub płaską stopą (stamps) tancerze nadają rytmiczne akcenty, które stanowią dokładny kontrrytm lub synkopowane zdobienia melodii. To ścisłe powiązanie wymaga niezwykłego wyczucia taktu i rytmu w tańcu, ponieważ każdy niedokładny krok natychmiast zakłóca ogólny obraz muzyczny.
Instrumenty kryjące się za drewnianym brzmieniem
Tradycyjne irskie instrumenty muzyki tanecznej stanowią fundament tego rytmicznego dialogu. Podczas gdy bodhrán zapewnia ziemisty, pulsujący rytm basowy, instrumenty melodyczne napędzają tempo. Tancerze wykorzystują krótkie, suche dźwięki swoich okutych butów, aby dublować szybkie szesnastki skrzypiec lub akordeonu, bądź też wypełniać rytmiczne luki. W ten sposób powstaje polifoniczna gra, w której stopy tworzą perkusyjny szczyt zespołu.
