Stabilna, a jednocześnie elastyczna postawa w tańcach latynoamerykańskich zasadniczo różni się od tej w tańcach standardowych. W tańcach latynoamerykańskich partnerzy stoją w nieco większej odległości od siebie, aby zostawić miejsce na dynamiczne obroty i partie solowe. Kontakt utrzymywany jest głównie poprzez dłonie oraz napięcie mięśniowe. Dobra technika tańców latynoamerykańskich w parach charakteryzuje się tym, że oboje tancerze utrzymują własną równowagę, zamiast opierać się na sobie nawzajem. Ramiona pełnią przy tym rolę elastycznych amortyzatorów, które miękko przekazują sygnały, nie sprawiając wrażenia sztywnych. Umożliwia to precyzyjne zgranie nawet podczas szybkich zmian kierunku.
Szczególnie ważna jest pionowa postawa: kręgosłup pozostaje wyprostowany, ramiona są rozluźnione i opuszczone, a ciężar ciała lekko przeniesiony do przodu w stronę partnera. Ta stała gotowość w centrum ciała stanowi fundament każdej udanej figury w światowym programie tanecznym udansa.