Sa dance floor ng paligsahan, nagpapasya ang mga hurado sa loob lamang ng ilang minuto kung sino ang mananalo o matatalo. Upang magtagumpay sa mabilis na kapaligirang ito, kailangang maunawaan at maisapuso ng mga magkapareha ang mga pangunahing pamantayan sa paghatol sa isang Latin tournament. Ang pagmamarka ay hindi nakabatay sa personal na panlasa, kundi sa malinaw na mga haligi ng palakasan. Ang pinakamahalaga sa lahat ay ang timing: ang sinumang hindi sumasayaw ayon sa ritmo ng musika ay awtomatikong ilalagay ng mga hurado sa huling bahagi ng listahan.
Bukod sa musikalidad, kritikal din ang teknikal na pagtatanghal. Kabilang dito ang tamang paggamit ng paa, malinis na paglilipat ng timbang, at ang tipikal na paggalaw ng balakang. Malaki rin ang papel ng postura ng katawan at koneksyon ng magkapareha. Ang isang pares ay dapat magmukhang isang maayos na yunit, kung saan ang mga signal ng paggabay ay malinaw na naisasagawa nang walang nakikitang paghihirap. Panghuli, ang presentasyon, gaya ng karisma at presensya sa dance floor, ay kasama rin sa hatol.
Upang maging handa nang husto sa mga pamantayang ito, maraming ambisyosong magkapareha ang gumagamit ng nakatuong pribadong aralin. Sa mga lungsod tulad ng Munich, ang sariling antas ay maaaring masuring mabuti sa pamamagitan ng mga espesyal na alok, halimbawa ay sa pamamagitan ng isang Tanzkurs-Niveau-Test. Ang patuloy na pagtatrabaho sa mga detalye ang siyang magpapasya sa huli kung magbibigay ang mga hurado sa paligsahan ng mga krus na kailangan para makapasok sa susunod na round.