Müdahaleler aynı eserde üst üste biniyor
Beş yaklaşım birbirinden ayrı ekoller değil. Bir çalışma aynı anda mekânı değiştirebilir, toplumsal cinsiyet imgelerini dönüştürebilir ve müzikal akışı kesintiye uğratabilir. Sınıflandırma, karşılaştırmayı özellikle belirgin kılan odağı gösterir. Bu nedenle Israel Galván'ın iki kez yer alması bilinçli bir tercih: Aynı koreograf, bir çalışmasında tanıdık çerçeveyi yoğunlaştırırken başka bir çalışmasında onu çok daha fazla çözebilir.
Alışılmadık bir yüzey, tek başına yeni bir koreografik yapı olduğunu kanıtlamaz. Elektronik bir ses, geleneksel bir yapıya sahip dans numarasına eşlik edebilir. Öte yandan, şarkı ve gitar içeren bir gösteri duraklamalar ve beden imgeleriyle radikal bir etki yaratabilir. Sınıflandırma yaparken bir gözlem sana yardımcı olabilir: Bir sonraki hareketle ilgili beklenti sabit mi kalıyor, yoksa eser bu beklentiyi değiştiriyor mu?
Aksesuarlar da her zaman aynı anlamı taşımaz. Ağırlığı ve genişliğiyle bir mantón bedeni büyütebilir veya bir rol atamasını görünür kılabilir. Bir kuyruklu elbisenin de somut bir maddi temeli vardır; rehberde Bata de Cola ve zemine teması açıklanıyor. Teknik kullanım biçimiyle sahnedeki anlamı farklı sorular olarak kalır. Böylece deneysel Flamenco, genel geçer “modern” etiketiyle olduğundan daha isabetli biçimde tanımlanabilir.
