Remate ve Cierre: Aralarındaki fark devamında ortaya çıkar

Flamenko'da Remate, burada vurgulayıcı bir işlev görür: Bir dönüşü belirginleştirir, yanıtlar ya da çarpıcı bir sona ulaştırır. Bu, daha büyük bir bölümün içinde gerçekleşebilir. Tüm akışın sona ermesi gerekmeksizin yerel bir bitiş noktası duyarsın.

İlk Tangos örneği, bilerek basitleştirilmiş bir ders sahnesidir. Sayım düzenli olarak 1, 2, 3, 4 şeklindedir. Devam eden bir dans pasajında 2 ve 3 sayımlarında iki kısa vurgu vardır; 4 sayımında hareket toparlanır. Bir sonraki 1 ile aynı pasaj devam eder, eşlik de aynı bağlantıyı sürdürür.

Buradaki küçük vurgu grubu, daha uzun bir düşüncenin içindeki noktalama işareti gibidir. Bir dönüşü belirginleştirdiği için bunu Remate olarak ele alıyoruz. Sayım, tüm Tangos'lar için zorunlu bir Remate kalıbı değildir, yalnızca olası bir işlevi anlaşılır kılar.

Vurguların ve tutulan anların birbiriyle ilişkili olduğunu Tientos cümlelerinin zamanlamasında da görürsün. Ancak burada yalnızca vurgulanan kısmın neyi bitirdiğiyle ilgileniyoruz: küçük bir dönüşü mü, yoksa bütün bir bölümü mü.

Flamenko'da Cierre sırasında ön planda olan, bir bölümün sona ermesidir. Bu, dansın tamamının sona erdiği anlamına gelmez. Birbiriyle bağlantılı bir pasaj tamamlanır; ardından başka bir pasaj başlayabilir ya da müzikal açıdan farklı bir görev ön plana çıkabilir.

İkinci Tangos örneğinde aynı sadeleştirilmiş sayım ve 2 ve 3 vuruşlarındaki aynı aksanlar kullanılır. Bu kez aksanlar, önceden oluşturulmuş bir pasajın sonunda yer alır. 4 vuruşunda hareket toparlanır. Ardından gelen 1 vuruşuyla önceki pasaj tekrarlanmaz: Eşlik yeni bir bağlama geçiş yapar ve dans, önceki hareket fikrini geride bırakır.

Buradaki bölümü Cierre olarak tanımlıyoruz. Bu aynı zamanda bir Remate de olabilir, çünkü bu bölüm sonu da vurgulu bir biçime sahiptir. Bu nedenle iki örnek arasındaki fark, ek vuruşlardan değil, öncesi ve sonrasıyla kurduğu ilişkiden kaynaklanır.

Küçük flamenko sahnesiyle bir Tablao'da bu etkileşim özellikle belirginleşir: Dans, şarkı ve gitar akışı birlikte şekillendirir. Dansın dikkat çekici bir aksanı tek başına, bu ortak akışın tam o anda bir sınıra ulaşıp ulaşmadığını açıklamaz.

Remate ve Cierre, derslerde her yerde aynı şekilde kullanılan bir terim çifti değildir. Bazı eğitmenler yerel vurguyu bölümün bitişinden daha net ayırır. Diğerleri Remate terimini bitirici figürler için daha geniş anlamda kullanır ya da belirgin biçimde kapanan bir noktadan söz ederken Cierre demeyi tercih eder. Kesin bir ayrım çizgisi çizmek, bu pratiği gerçeğe aykırı biçimde tek tipleştirir.

Bu nedenle anlamana yardımcı olacak şey, bir etikete başvurmadan yapılan bir açıklamadır: Bu noktada ne sona eriyor ve sonrasında nasıl bir devam duyuluyor? İlk Tango örneğinde devam eden pasaj belirgin bir noktaya kavuşur ve sürer. İkincisinde ise o ana kadarki müzikal bütünlüğü sona erer. Böylece iki eğitmen aynı figürü farklı adlandırsa bile işlevini ifade edebilirsin.

Kısa bir duraklamayı durmuş bir Compás ile karıştırma. Dans bir sınırı işaretlerken ritmik düzen devam edebilir. Aynı şekilde enerjik bir hareket, henüz sona ermemiş bir akışın içinde yer alabilir. Sesin yüksekliği, hareketin hızı ve hareketsizlik ipucu verir ama güvenilir tanımlar değildir.

Bu ayrım her şeyden önce dinleme biçimini değiştirir: Tamamlanan müzikal düşüncenin ne kadar geniş olduğunu anlarsın. Bunun için belirli bir ayak vuruşu dizisine ihtiyacın yok. Yerel bir vurguyu, bir bölümün bitişini ya da ikisini aynı anda algılayıp algılamadığını müzikal bütünlük belirler.