Flamenco duruşu: Kasılmadan dik durmak

Flamenco duruşunda pelvis, gövdenin temelidir. Uygun bir başlangıç pozisyonu iki uç noktanın arasında yer alır: belinin belirgin biçimde çukurlaştığı, pelvisini öne doğru fazla eğmek ile kalçanı sıktığın, pelvisini geriye doğru fazla kıvırmak. Sana uygun pelvis pozisyonu milimetrik bir şablon değildir. Vücut yapısı ve omurganın doğal eğriliği kişiden kişiye değişir.

Göğüs kafesi bunun üzerinde taşınır. Pelvisini ve göğüs kafesini üst üste hizaladığını hayal etmek, kaburgalarını istemeden öne itmeni önlemeye yardımcı olur. Amaç omurgayı geometrik olarak dümdüz yapmak değildir. Dik duruş, sırtın doğal eğrilerini zorla düzleştirmek yerine korur. Karnını öne, omuzlarını geriye itmeden boyunu uzatabilirsin.

Göğüs kemiğin yukarı kalkabilir. Önemli olan, bunu yaparken göğüs kafesinin tamamını öne itmen mi yoksa ön tarafını nazikçe uzatman mı. En alttaki kaburgalarını görünür biçimde içeri çekmen gerekmez. Daha büyük bir duruş sergilemek için sürekli dışarı taşmamaları yeterlidir.

Bu vücut bölgeleri arasındaki ilişki, temel Flamenco tekniğinin bir parçasıdır. Burada konu gövdedir, ayak vuruşlarının mekaniği ya da ağırlık aktarımı değil.

Flamenco çoğu zaman ön bedenin belirgin biçimde açık olmasıyla ilişkilendirilir. Bu da omuzları kuvvetlice geriye çekme talimatına kolayca dönüşür. Bu talimat kısa süreliğine daha dik bir görünüm sağlayabilir, ancak uzun süre bu pozisyonda kalmak omuz kuşağının hareketsizleşmesine yol açar. Kürek kemiklerinin göğüs kafesi üzerinde hareket edebilecek alana ihtiyacı vardır.

Omuzları aşağı bastırma talimatının da sınırları vardır. Omuzların daha az kalkık olması boynu rahatlatabilir. Ancak omuzları kuvvetlice aşağı çekmek, tarafsız bir başlangıç pozisyonu değildir. Serbestçe hareket edebilen bir Flamenco üst bedeni için köprücük kemikleri geniş görünmeli, ama kürek kemiklerini birbirine sıkıştırmamalı ya da aşağı sabitlememelisin.

Bir başka yanılgı da gerginlik sözcüğünde gizlidir. Burada kastedilen, bir biçimi taşıyan ölçülü kas etkinliğidir. Kasları azami ölçüde sıkmak bu biçimi kendiliğinden daha belirgin hâle getirmez. Aradaki farkı anlamanın basit bir yolu nefes almaktır: Pozisyonu korurken rahatça nefes alabiliyor ve kısa bir cümle söyleyebiliyorsan, hareket alanın muhtemelen hâlâ vardır. Bu pratik bir yol göstericidir, tek başına kapsamlı bir teknik değerlendirme değildir.

Görünür ifade yalnızca göğsü daha fazla açmaktan doğmaz. Daha küçük ama iyi taşınan bir biçim de kararlı görünebilir. Boynun sertleşiyor ya da yüzün istemeden geriliyorsa, poz muhtemelen şu anda ölçülü biçimde kullanabileceğin kas gerginliğinden daha büyüktür.

Dik başlangıç duruşu bir referans noktasıdır, bir parça boyunca hiç değişmeden koruyacağın bir biçim değildir. Flamenco'da üst gövde dönebilir, eğilebilir, açılabilir veya bilinçli olarak yuvarlak bir biçim alabilir. Duruşun nasıl şekilleneceği okula, koreografiye ve müzikal bağlama bağlıdır. Bu nedenle tek bir sahne kaydı, antrenmanındaki temel duruşu otomatik olarak göstermez.

Hareketli kalmak, gövdenin kontrolsüzce çökmesine izin vermeden bu tür değişimlere açık olmak demektir. Göğüs kafesini hafifçe döndürdüğünde pelvisin de aynı ölçüde dönmesi şart değildir. Ancak bu bağımsızlığı zorla sabit kalarak sağlamaya çalışmamalısın. Sakin nefes alarak yaptığın daha küçük bir hareket, anlamak açısından geniş bir pozdan çoğu zaman daha öğreticidir.

Kullanışlı bir başlangıç duruşunu, ona geri dönebilmen de gösterir: Küçük bir değişiklikten sonra omuzlarını yeniden yukarı çekmeden veya belini kuvvetlice çukurlaştırmadan sağlam bir hizaya kavuşursun. Bu, her geçişte aynı silueti korumaktan farklıdır.

Kol hareketleri Braceo'nun parçasıdır ve burada ayrıntılı olarak ele alınmıyor. Bu ifade araçlarının Flamenco ve Compás öğrenme sürecine nasıl dahil edildiğini genel giriş yazısı açıklıyor. Duruşun için aklında tutman gereken temel düşünce şu: Duruşun harekete destek olur ve hareketle birlikte değişebilir.