Kraldan Danseur Noble'a: Bale tarihinde erkekler

Klasik balenin kökleri zarif parmak ucu ayakkabılarında değil, Avrupalı hükümdarların mutlak güç gösterisinde yatar. 16. ve 17. yüzyıllarda İtalya ve Fransa saraylarında dans etmek, tamamen erkeklere özgü bir meseleydi. Soylular, disiplini, zarafeti ve siyasi iddialarını göstermek için geometrik adım dizilerini kullanırlardı. Bizzat tutkulu bir dansçı olarak sahneye çıkan ve ünlü Ballet de la Nuit'de güneş olarak parlayan Fransa Kralı XIV. Louis'den başkası, bu sanat formunu profesyonelleştirmedi. 1661 yılında Académie Royale de Danse'ı kurdu. Bu dönemde balede erkeklerin tarihi rolü en üst düzeyde siyasi öneme sahipti: Erkekler tanrıları, kahramanları ve hükümdarları canlandırırken, kadınların sahneye çıkmasına başlangıçta hiç izin verilmiyordu. Ancak 1681'den itibaren kadın dansçılar da sahneye çıkabildi, fakat yaratıcı ve dansa dayalı üstünlük başlangıçta sıkı bir şekilde erkeklerin elinde kaldı.

19. yüzyılın başlarında romantizmin ortaya çıkışıyla radikal bir değişim yaşandı. Doğaüstü olana, perilere, ruhlara ve ulaşılmaz kadın figürlerine duyulan özlem, balerini olayların merkezine yerleştirdi. Giselle: Romantik balenin başyapıtı odak noktasında adlı eserde kutlanan parmak ucu dansının icadıyla, kadınlar sahnede ağırlıksız bir şekilde süzülüyor gibi görünüyordu. Bu estetik anlayış, danseur noble'ın tarih yazmasına yol açtı: Onun birincil görevi, solist bir güç merkezinden güvenilir bir partnere dönüştü. Balede erkeğin rolü, süzülen balerin için taşıyıcı, kaldırıcı ve görsel bir çerçeve haline geldi. Kadın yıldızlar kutlanırken, erkek bale dansçıları Batı Avrupa'da tarihsel olarak zaman zaman neredeyse arka plana itildi. Sadece Rusya'daki imparatorluk tiyatrosu, erkek sololarının teknik gücünü ve bağımsızlığını korudu ve cinsiyetler arasındaki dengeyi bu dönem boyunca kurtardı.

20. yüzyılın başında sahnede erkek varlığı muzaffer bir rönesans yaşadı. Sergei Diaghilev yönetimindeki Ballets Russes topluluğu, eski gelenekleri silip süpürdü. Vaslav Nijinsky gibi dansçılar, dizginlenemez güçleri, vahşilikleri ve derin duygusallıklarıyla estetiği kökten değiştirdiler. Sahnedeki erkeğin sadece bir şövalye olmak zorunda olmadığını, bağımsız ve duygusal açıdan karmaşık bir sanat eseri olabileceğini gösterdiler. Bugün Günümüzde bale: Modern sahnenin trendlerini deneyimleyin başlığına bakıldığında, klasik rol modelleri arasındaki sınırların nihayet silinmeye başladığı görülüyor. Modern koreograflar baledeki erkekleri tüm çeşitlilikleriyle sahneliyor: atletik dinamizmden hassas kırılganlığa ve partnerlikte eşitliğe kadar.