Bir öğrenme hedefi, öz değerlendirmeyi değil hareketi tanımlar
„Müzik kulağım yok“ demek öğretmene pek yardımcı olmaz. „Müziksiz yapabiliyorum, şarkı başlayınca ise başlangıcı kaçırıyorum“ demek, gözlemlenebilir bir zorluğu anlatır. Bonn'da birebir derste bunu bir çalışma görevine dönüştürebilirsin: müziğin girişini duymak, ilk ağırlık aktarımını doğru zamanda yapmak ve ardından bildiğin figüre devam etmek. Sorunun dinlemeden mi, hatırlamadan mı yoksa hareketten mi kaynaklandığı ancak dans ederken anlaşılır.
Bu yüzden tahmin edilen bir teşhisi değil, görünen sorunu anlat. Örneğin ağırlığın hâlâ diğer ayağındaysa bir adım fazla büyük görünebilir. „Bacaklarım çok yavaş“ demek, aceleci bir açıklama olur. Şöyle demek daha yararlı: „Yön değiştirirken takılıyorum.“ Öğretmen de aynı bölümü sayarak, müziksiz ve müzikle gözlemleyebilir.
Birebir ders, kişisel ilgi anlamına gelir, ek bir bağlılık olmadan tek seferlik bir rezervasyon olduğu anlamına gelmez. Abonelik olmadan dans kursu ve tek ders hakkındaki rehber bu ayrımı açıklar. Ayrıca kendi başına tekrarlayabileceğin bir sonuç planla: Anında yardımla başarılı bir şekilde yapmak, henüz bağımsız olarak uygulayabildiğin anlamına gelmez. Sonrasında sana iki dans dersi arasındaki çalışma planı yardımcı olur.
