Przejdź do głównej treści
Dobór muzyki5 minut

Fly Me to the Moon: Które nagranie pasuje do slowfoxa?

Tekst: Mary De LucaAktualizacja:

W skrócie
  • Do klasycznego slowfoxa szukaj nagrania w metrum czteromiarowym, z około 112 do 120 słyszalnymi uderzeniami ćwierćnutowymi na minutę.
  • Znane nagranie Sinatry z Countem Basie’em znajduje się mniej więcej przy górnej granicy tempa slowfoxa i nie jest z zasady za szybkie.
  • Do fokstrota towarzyskiego możesz na początek wypróbować nagrania w tempie około 120 do 132 BPM.
  • Odpowiednie nagranie powinno mieć też wyraźny akompaniament i puls, który utrzymuje się przez dłuższe fragmenty.

Znasz melodię, ale gdy po raz pierwszy próbujesz zatańczyć, kroki nagle stają się pospieszne. Szczególnie w przypadku tego standardu ten sam tytuł i znajomy głos mogą sprawić, że uznasz bardzo różne nagrania za zamienne.

Czego potrzebujesz do porównania słuchowego

  • Nagranie studyjne Sinatry z Countem Basie z 1964 roku
  • Druga wersja, na przykład Julie London
  • Wersja orkiestry tanecznej wyraźnie opisana jako slowfox
  • Odtwarzacz audio, stoper i kartka do notatek
  • Znana sekwencja kroków i wolna przestrzeń do ćwiczeń

Klasyk Sinatry nie jest z zasady błędem pod względem tempa

Znana wersja to zazwyczaj studyjne nagranie Franka Sinatry z Countem Basie z 1964 roku, zaaranżowane przez Quincy’ego Jonesa. Jego puls wynosi około 120 BPM. W klasycznym slowfoksie zwykle przyjmuje się tempo od 28 do 30 taktów na minutę, czyli od 112 do 120 uderzeń ćwierćnutowych. Znane nagranie nie jest więc automatycznie za szybkie, lecz mieści się mniej więcej przy górnej granicy. Mocne wejścia instrumentów dętych mogą sprawiać, że utwór wydaje się szybszy, niż wynikałoby to z jego podstawowego pulsu. Dla pary, która tańczy jeszcze z przerwami, ta górna granica może być jednak wymagająca.

Dla porównania warto posłuchać wersji Julie London z albumu The End of the World z 1963 roku: jej akompaniament inspirowany bossa novą brzmi inaczej niż big-bandowe nagranie Sinatry. Spokojniejsze wrażenie nie oznacza jednak wolniejszego tempa. Dlatego samodzielnie określ puls, zamiast wyciągać wnioski o szybkości na podstawie głosu.

Wersja orkiestry tanecznej z oznaczeniem „Slowfox, 29 taktów” daje natomiast konkretny punkt wyjścia: w przeliczeniu 116 BPM. To wskazówka przy wyborze, a nie gwarancja dobrze słyszalnego akompaniamentu. Ogólne informacje znajdziesz w poradniku o BPM w slowfoksie i poziomie trudności tańca; w przypadku drugiego tańca pomocne będą informacje o tempie fokstrota towarzyskiego.

Zanotuj znacznik czasu trudnego fragmentu, żeby przy drugiej próbie sprawdzić się w tej samej sytuacji muzycznej.
Zanotuj znacznik czasu trudnego fragmentu, żeby przy drugiej próbie sprawdzić się w tej samej sytuacji muzycznej.

W siedmiu krokach do odpowiedniego nagrania

  1. Jednoznacznie określ wersje

    Zapisz wykonawcę, album lub rodzaj nagrania oraz czas trwania wszystkich trzech wersji. W przypadku Sinatry odróżnij studyjne nagranie z Basie od wersji koncertowych i zmontowanych nagrań audio: ta sama grafika okładki nie oznacza jeszcze, że to to samo nagranie.

  2. Zapisz zakres tempa jako cel

    Zapisz dla klasycznego Slowfoxa 112 do 120 BPM. Na potrzeby tego testu Foxtrota w tańcu towarzyskim przyjmij początkowo 120 do 132 BPM jako zakres roboczy, a nie wiążącą górną granicę. Dzięki temu porównasz nagrania z wcześniej ustalonym celem.

  3. Zmierz puls po intro

    W wyraźnie prowadzonym fragmencie licz przez 30 sekund uderzenia ćwierćnutowe i pomnóż wynik przez dwa. Około 60 policzonych uderzeń daje około 120 BPM. Jeśli wynik dla nagrania Basiego jest wyraźnie wyższy, sprawdź, czy nie wliczasz ozdobników.

  4. Usłyszeć akompaniament pod głosem

    Posłuchaj tego samego fragmentu ponownie i skup się na basie i perkusji zamiast na opóźnieniach w śpiewie Sinatry. W przypadku Julie London zwróć uwagę, czy potrafisz utrzymać puls mimo przesuniętych akcentów akompaniamentu; w wersji orkiestry tanecznej zwróć uwagę na instrumenty melodyczne, które zagłuszają pozostałe dźwięki.

  5. Ponownie zmierz środek i zakończenie

    Powtórz pomiar w środkowej części i w ostatnim wyraźnie akompaniowanym fragmencie. Podobne wyniki wskazują na stabilny puls podstawowy, wyraźne rozbieżności odsłuchaj ponownie. Zaznacz osobno zwolnienia pod koniec i fragmenty bez akompaniamentu, zamiast uwzględniać je w średniej.

  6. Zatańcz potem tę samą krótką sekwencję

    Zatańcz ten sam znany fragment z każdą pozostałą wersją, bez dodawania figur. Zwróć uwagę na pośpieszne przenoszenie ciężaru lub długie przestoje. Do tańca towarzyskiego nadaje się znana kombinacja figur Foxtrot bez dodatkowego kroku.

  7. Zapisz uzasadnioną ocenę

    Dla każdej wersji zapisz wynik: „pasuje do Slowfoxa”, „pasuje do Foxtrota”, „można przetestować pod kątem obu” lub „na razie odrzucić”. Uzupełnij wartość pomiaru i konkretny powód, na przykład „116 BPM, wyraźny bas” albo „tempo odpowiednie, ale puls ginie pod wokalem”.

Te pomyłki zniekształcają porównanie

Tak właśnie

  • Interpretować oznaczenie 29 taktów jako 116 uderzeń ćwierćnutowych
  • Wskazać konkretną wersję studyjną lub koncertową
  • Podczas testu słuchowego trzymać się pulsu akompaniamentu
  • Osobno ocenić wstęp i zakończenie

Nie tak

  • Traktować oznaczenie 29 taktów jako 29 uderzeń ćwierćnutowych
  • Traktować wszystkie nagrania Sinatry jako identyczne
  • Liczyć każdą zaśpiewaną sylabę jako uderzenie taneczne
  • Uznawać swobodne intro za tempo całego utworu

Twoja karta porównawcza do odhaczania

Przed słuchaniem

Wybór

Po porównaniu odsłuchowym

Analiza

Po próbie tanecznej

Decyzja

Często zadawane pytania

  1. Najczęściej chodzi o nagranie studyjne z Countem Basie’em z albumu „It Might as Well Be Swing” z 1964 roku. Sinatra śpiewał ten utwór także na żywo. Dlatego informacja o nagraniu jest częścią wyniku: pomiar dla wersji studyjnej nie przekłada się wiarygodnie na każde nagranie koncertowe.

Ćwicz Slowfox i Foxtrot na kursie tańców standardowych

Na kursie tańców standardowych możesz połączyć wybrane nagranie ze znanymi krokami i ćwiczyć płynność ruchu w rytm muzyki.

Zobacz wszystkie pasujące kursy

Przetestujcie swoją sekwencję razem

Na udansa znajdziesz partnerów do tańca Slowfox lub tańca towarzyskiego Foxtrott. Dzięki wspólnie poznanej sekwencji kroków możecie sprawdzić, który wariant daje wam wystarczająco dużo czasu na precyzyjne przenoszenie ciężaru.

Przetestujcie swoją sekwencję razem