Oldschool ve Trap: Müzik dönemleri dans ritmini nasıl değiştirir

Bugün bir dans stüdyosuna giren herkes, çalma listesindeki keskin ayrımı hemen fark eder. Bir tarafta doksanların klasik sesi, diğer tarafta Atlanta'dan gelen modern, karanlık beatler çalıyor. Bu iki dünya arasındaki fark sadece parçaların yaşından değil, temel mimarilerinden kaynaklanıyor. Bu dönemler, müziğin nasıl inşa edildiği ve vücudun buna nasıl hareket ettiği konusunda iki tamamen farklı tür ortaya çıkardı. Bu farkları anlayanlar, dans stillerini ilgili sese daha hassas bir şekilde uyarlayabilirler.

Klasik oldschool hip hop beats neredeyse her zaman eski funk ve soul plaklarından kesilip çıkarılan, gerçek, kaydedilmiş davul döngülerine dayanır. Bu sözde Boom-Bap sesi, bütüne organik, sıcak bir groove kazandıran kusurlu, hafif düzensiz bir ritimden beslenir. Ritim, vücudu sürekli, akıcı bir ileri geri hareket içinde kalmaya adeta zorlar. Klasik dört dörtlük ritimde dans edilir ve iki ile dördeki ağır vuruşlar vurgulanır.

Spektrumun diğer ucunda modern Trap prodüksiyonları yer alıyor. Burada tozlu bir davul döngüsü değil, efsanevi davul makinesi Roland TR-808 hüküm sürüyor. Baslar son derece derin ve uzatılmış, trampetler ise kırbaç gibi ve steril tınlıyor. Ancak en dikkat çekici özellik, beat üzerinde iki veya üç kat hızla ilerleyen hızlı hi-hat figürleridir. Bu kombinasyon, dansçılar için tamamen yeni bir dinamik yaratıyor.

trap beat'leri ile dans etmek söz konusu olduğunda, mesele temel olarak zıtlıklarla oynamaktır. Son derece yavaş bas hattı vücudu büyük, ağır ve neredeyse ağır çekim hareketlere davet ederken, telaşlı hi-hat'ler şimşek hızında vurgular, izolasyonlar veya duruşlar talep eder. Hip Hop'taki bu ritmik farklılıklar, modern dansın eski okul döneminin akıcı dans tarzından çok daha parçalı, patlayıcı ve öngörülemez görünmesini sağlıyor.

Çıplak rakamlara bir bakış, hip hop hızı bpm (dakikadaki vuruş sayısı) konusunda büyüleyici bir gelişmeyi gözler önüne seriyor. Doksanlı yılların klasik parçaları genellikle 85 ile 95 BPM arasında çok dar, rahat bir koridorda hareket eder. Bu, her adımın tam olarak vuruşa uyduğu, kesintisiz ve rahat bir bounce için mükemmel bir konfor hızıdır.

Trap müzik ise bir prodüksiyon hilesi kullanır: Genellikle double-time formatında üretilir. Bu, stüdyodaki metronomun 130 ile 160 BPM arasına ayarlandığı, ancak gerçek ritmin dinleyici için yarı hızda, yani 65 ile 80 BPM gibi hissedildiği anlamına gelir. Dansçılar için yarım ve çift hız arasındaki bu aşırı gerilim alanı, tamamen yeni yaratıcı alanlar açar. İster yarım vuruşa son derece yavaş tepki vermeyi, ister hi-hat'lerin hızlı 140 BPM'ini fiziksel olarak uygulamayı seçebilirsiniz.