Funk'tan Soul'a: Streetdance'in müzikal kökleri

Turntable'lar, sampler'lar ve dijital olarak üretilmiş beat'ler ortaya çıkmadan önce sokak dansı, el yapımı, terleten canlı müziğe verilen tamamen fiziksel bir tepkiydi. 1960'ların sonu ve 1970'lerin başında ABD'nin kentsel merkezlerinde, Soul ve Funk temelleri üzerine kurulu yeni bir müzikal dinamik gelişti. Bu müzik ham, doğrudan ve durdurulamaz derecede ritmikti. funk ve soul hip hop köklerinin yeşerebileceği zemini oluşturdu. Funk'ın sürükleyici bas hatları ve Soul'un duygusal derinliği olmasaydı, sokak dansının ortaya çıkışını sağlayan o ritmik kıvılcım asla gerçekleşemezdi.

Bu tarzların birleşimi tamamen yeni bir dans kültürü yarattı. Klasik Soul genellikle esnek ve akıcı hareketlerle karakterize edilirken, yükselişteki Funk agresif, köşeli ve son derece patlayıcı bir fiziksel yapı gerektiriyordu. Dansçılar müzisyenlerin sert vurgularına tepki verdiler ve senkoplu ritimleri, o dönemin klasik çift danslarından radikal bir şekilde ayrılan hareketlere dönüştürdüler. Bu, sokağı fetheden ve sonunda tüm dünyayı etkisi altına alan bir hareketin doğuşuydu.

funk dans müziği tarihi hakkında konuştuğunda, bir ismi atlayamazsın: James Brown. Soul'un vaftiz babası olarak sadece pop müziğin yapısını devrimcileştirmekle kalmadı, aynı zamanda sonraki tüm sokak dansı stilleri için ritmik temeli de attı. James Brown'un belirleyici etkisi, müziğin ağırlığını geleneksel backbeat'ten sayılan bire, yani meşhur The One'a kaydırmasında yattı. İlk vuruştaki bu sert ve net vurgu, bedeni adeta derin ve topraksı bir harekete, yani bounce denilen şeye zorladı.

James Brown'un kendisi de yıldırım hızındaki ayak hareketleri, splitleri ve ritmik duruşlarıyla sokaktaki gençleri derinden etkileyen yetenekli bir dansçıydı. Grubu J.B.s, daha sonraki breaks tarihi için öncü kabul edilen kesintiler ve ritmik duraklamalar çalıyordu. Melodinin durduğu ve sadece davulun ritmi tuttuğu bu müzikal boşluklar, ilk B-Boy ve B-Girl'ler için bir oyun alanı haline geldi. Bugün Breaking, Locking veya Popping'de parlamak isteyen herkes, James Brown'un kulüplerde ve stüdyolarda yerleştirdiği bu temel ritimlere hala başvuruyor.

Sokakların enerjisinin geniş kitlelere ulaşmak için bir çıkış noktasına ihtiyacı vardı ve bu çıkış noktasını televizyonda buldu. Don Cornelius tarafından sunulan Soul Train programı, 1971'den itibaren Afro-Amerikan müzik ve dans kültürü için en önemli vitrin haline geldi. Dansçıların alkışlayan izleyicilerden oluşan bir koridorun arasından çiftler halinde dans ederek geçtiği meşhur Soul Train Line, yeni sokak dansı kreasyonları için saf bir gövde gösterisine dönüştü. Los Angeles ve Chicago'dan genç yeteneklerin en yeni figürlerini ülke çapında sergileyebilmeleri sayesinde Soul Train dans tarihi burada belirleyici bir şekilde şekillendi.

Milyonlarca izleyici bu şovda, Don Campbell tarafından icat edilen Locking veya Popping'in hassas, robotik hareketleri gibi stilleri ilk kez gördü. Parliament, Funkadelic veya Sly and the Family Stone gibi grupların müzikleri, bu görsel devrim için mükemmel bir film müziği sağladı. Program, sokak dansının arka bahçelerden çıkan kısa ömürlü bir moda olmadığını, aksine gücünü doğrudan Funk'ın ritmik yeniliklerinden ve Soul'un duygusal dürüstlüğünden alan, son derece gelişmiş ve etkileyici bir sanat formu olduğunu kanıtladı.