Bir gözlem, tamamlanmış bir hikâyeden daha ileriye taşır
Viyana’da çağdaş bir dans performansına gittiğinde, önce karakterleri ve olay örgüsünü çözmen gerekmez. Öne doğru birkaç kez uzanan bir el, bir ilişkiye işaret edebilir, bedensel bir görevi inceleyebilir ya da başlangıçta yalnızca yinelenen bir biçim olabilir. Önce ne olduğunu anlat, sonra bundan ne çıkardığını düşündüğünü ayrı tut. “Kişi kolunu geri çekiyor” ifadesi, kendiliğinden “Korkuyor” anlamına gelmez.
Bu tür çalışmaların çeşitliliği, Viyana dans tarihinin de bir parçasıdır: Tanzquartier Wien, 2001 sonbaharında MuseumsQuartier’de yalnızca çağdaş dans ve performansa adanmış bir yapım ve etkinlik mekânı olarak açıldı. Ancak tek bir gösteriye bakarken, hangi etiketi taşıdığından çok hangi ilişkileri görünür ve duyulur kıldığı önemlidir.
Bakış yönleri, Burlesque’te bakışın yönlendirilmesi konusunda anlatılan yöntemlere benzer biçimde dikkatini yönlendirebilir, ancak aynı etkiyi yaratmaları gerekmez. Küçük bir sahnede Flamenco hakkındaki yazıda açıklandığı gibi, sahneye olan uzaklığın da algını değiştirir. Bu tür karşılaştırmalar, görmene yardımcı olur, açıklama kalıpları değildir. Çağdaş dansı, bildiğin bir biçimle ilişkilendiremeden de izleyebilirsin.
