Deneme dersi yeteneği değil, öğrenme sürecini gösterir
Çocuğun Stuttgart'ta ilk kez bir dans kursuna katıldığında, oturmuş bir grupla karşılaşabilir. Tanıdık müzikler ve prova edilmiş geçişler, diğer çocukları kendinden emin gösterebilir. Bu avantaj, çocuğunun orada iyi öğrenip öğrenemeyeceği hakkında pek bir şey söylemez. Önemli olan, eğitmenin derse katılımı mümkün kılmasıdır: hareketi göstermesi, küçük parçalara ayırması, denemeye fırsat vermesi ve anlaşılır geri bildirim sunması.
Kısa bir hareket dizisinde, görevin anlaşılır bir şekilde yapılandırılıp yapılandırılmadığını gözlemleyebilirsin. Hareket parçalarının net biçimde ayrılmasına bir okul dansı için sayılarla belirtilmiş hareket blokları örnek verilebilir. Burada önemli olan belirli bir koreografi değildir. Çocuğun bir hareketin ne zaman başladığını ve ne zaman bittiğini anlayabilmelidir.
Devam eden bir grupta, bazı temel hareketleri bilmemek normaldir. Bir dans kursuna daha sonra katılma hakkındaki rehber bu ilkeyi yetişkinler için açıklar; çocuklarda da daha önce deneyim sahibi olmamak, uygun olmamakla karıştırılmamalıdır.
Adil bir deneme dersi, öğrenme sürecinde sunulan desteği değerlendirir. Ayağın yanlış yere basması, kursu seçmemek için bir neden değildir. Buna karşılık, sürekli herkesin önünde mahcup edilmek, dur işaretlerinin dikkate alınmaması ya da çocuğunun ders boyunca sadece izlemesi, bu kursu seçmemek için somut nedenlerdir. Bir figürü başarıyla yapması, yaşadığı bu deneyimleri telafi etmez.
