Öğrenme hedefi hareket görevini belirler
Stuttgart'taki bir sınıf için dans projesinin, uygulama sırasında fark edebileceğin bir hedefi olmalı. “Takım çalışmasını geliştirmek” belirsiz kalır. Daha somut bir hedef şöyle olabilir: Küçük bir grup bir hareket dizisi oluşturur, herkesin önerisini dahil eder ve kararlaştırılan bir işaretle birlikte başlar. Böylece dans deneyimi olmayan çocuklar da sorumluluk üstlenecekleri bir görev alır.
Dans araçlarını da buna uygun seç. Ritim için adımlar ve alkışlar uygundur; iş birliği içinse sırayla liderlik edilen ayna çalışmaları kullanılabilir. İfade için tempo, hareketlerin büyüklüğü ve vücut gerginliği değiştirilebilir. Hareketle duyguları ifade etme konulu yazı, kişisel paylaşım gerektirmeden bu konuda fikirler sunar. Ses çalışmaları için çocuklar için eğlenceli bir step dansı başlangıcı, yalnızca başkalarının hareketlerini taklit etmek yerine kendi yanıtlarını nasıl oluşturabileceklerini gösterir.
Stuttgart'taki tarihî bir ilham kaynağı genç koreograflara yönelik çalışmalardır: 1961'de, John Cranko'nun Noverre Derneği ile düzenlediği bir matineden genç koreograflara yönelik bu format doğdu. Sınıfın için bu fikirden basit bir sonuç çıkarabilirsin: Çocuklar yalnızca hazır adımları kopyalamak yerine kendileri üretir. Kararlaştırılan öğrenme sürecini değerlendir, sahne performansına ne kadar benzediğini değil. Gözle görülür bir gelişme, bir grubun farklı fikirlerini birlikte tekrarlanabilir bir hareket dizisinde birleştirmesi olabilir.








