Ang paa na nagsasara ang sumasalo sa gitnang hakbang
Sa chassé ng Jive, saglit na nagmumukhang dumudulas lang papalapit sa isa't isa ang mga paa. Sa totoo lang, ang pagsasara ay sarili nitong hakbang na may pagsalo ng bigat. Para sa chassé pakaliwa, ang pagkakasunod-sunod ng mga paa ay kaliwa, kanan, kaliwa. Pakanan naman, kanan, kaliwa, kanan. Kung dumadampi lang sa sahig ang paa sa gitna, walang paglipat ng bigat. Dahil dito, kailangang gawin ulit ng unang paa ang huling hakbang habang nasa dati pa ring paa ang bigat, na kadalasang nagdudulot ng biglang galaw sa itaas na bahagi ng katawan.
Ang pagsasara rito ay nangangahulugang ilagay ang bakanteng paa sa tabi ng paa na kinatatayuan, nang hindi ito ipinapasukot sa kabila o ipinapalo rito. Halos magkatabi ang mga paa, hindi mo kailangang idiin ang mga ito sa isa't isa. Inililipat ang katawan sa bagong kinatatayuang paa, sa halip na manatiling nakabitin sa pagitan ng mga nakabukang binti. Nakakatulong ang pagdampi ng unahang bahagi ng paa na malapit sa sahig para maging tahimik ang pagtapak, pero hindi nito napapalitan ang pagsalo ng bigat. Kaya huwag mong piliting manatiling nakataas sa mga dulo ng daliri ng paa.
Gumagalaw patagilid ang chassé. Kaya ang pagiging siksik ay hindi nangangahulugang manatili sa pinanggalingan, kundi sadyang paikliin ang dinaanan. Makikita mo kung paano ito umaangkop sa sayaw sa pagpapakilala sa Jive bilang magkapareha. Kahit magkahawig ang mga tawag sa hakbang, huwag mong basta gayahin ang galaw mula sa Cha-Cha-Cha: magkaiba ang tiyempo ng tatlong hakbang.




