Dans ederken ağlamak: Gözyaşları ne anlama gelebilir

Tanıdık bir nakarat, beklenmedik ölçüde şefkatli bir hareket ya da izleniyor olma hissi: Dans ederken farklı izlenimler bir araya gelir. Müzik anıları canlandırabilir, fiziksel temas hoş ya da rahatsız edici olabilir ve zor bir egzersiz hayal kırıklığı yaratabilir. Bazen ders sırasında verilen bir arada, dersten önce ne kadar gergin olduğunu fark edersin.

Bu nedenle dans etmenin duyguları harekete geçirmesi, belirli bir adımın her zaman belirli bir duyguyu ortaya çıkardığı anlamına gelmez. Aynı müzik bir gün sende hiçbir etki yaratmazken başka bir gün seni duygulandırabilir. Sevinç ve rahatlama da gözyaşlarına eşlik edebilir. Birkaç şey bir araya geldiğinde, nedeni çoğu zaman net biçimde ayırt etmek mümkün olmaz.

Gözlemle açıklamayı birbirinden ayırmak yardımcı olabilir: Gözlerinin dolduğunu, hıçkırdığını ya da biraz uzaklaşmak istediğini fark edersin. Bunun ardında bir anı, bunalmışlık ya da başka bir şey olup olmadığı başlangıçta belirsiz kalabilir. Ayrıca gözlerin sulanmasının nedeni her zaman duygusal değildir; hava akımı, kontakt lensler ya da tahriş de buna yol açabilir. Görünür tepkiden ne anlama geldiği güvenilir biçimde anlaşılmaz.

Dans ederken ağlamak için şöyle açıklamalar dolaşır: Beden sonunda bir şeyleri bırakıyor. Kişisel bir anlatım olarak bu, birine uygun gelebilir. Ancak bu, bedensel ya da psikolojik olarak neler olduğuna dair kesin bir bilgi anlamına gelmez. Gözyaşlarından bir travmanın çözüldüğü ya da iyileşmenin gerçekleştiği sonucu çıkarılamaz. Ağladıktan sonra rahatlamış hissetmek de bunu kanıtlamaz.

Normal bir dans dersinde adımlar, ritim ve birlikte hareket etmek ön plandadır. Bir eğitmen egzersizi durdurup saygılı bir şekilde karşılık verebilir, ancak gizli bir neden bulmak zorunda değildir. Biri, sırf gözyaşların yüzünden daha yoğun dans etmeye devam etmeni önerirse bu öneriyi reddedebilirsin. Rahatsızlık duymak, bir egzersizin özellikle etkili olduğunun kanıtı değildir.

Kendiliğinden gelen gözyaşları, duygularını dans ederek bilinçli bir şekilde ifade etmekten de farklıdır. Bunun için uygun bir harekete ya da sonrasında tutarlı bir hikâyeye ihtiyacın yok. Sakin bir değerlendirme şöyle olabilir: Şu anda duygusal bir an yaşıyorum ve ne kadar mesafeye ihtiyacım olduğuna kendim karar veriyorum. Böylece tepkin ciddiye alınır, ama senin yaşadığından daha büyük bir anlam yüklenmez.

Sonrasında yeniden iyi hissettiğin tek bir dokunaklı an, mutlaka uzman değerlendirmesi gerektirmez. Gözyaşlarının sayısından daha önemli olan, bu tepkinin seni nasıl etkilediğidir: Kendini bulunduğun yerde hissediyor musun? Kendi kararlarını verebiliyor musun? Zorlanma hafifliyor mu, yoksa dersin çok sonrasında da zihnini meşgul etmeye devam mı ediyor?

Sık sık yoğun bir şekilde bunalmış hissediyorsan, kendini sanki tam olarak orada değilmiş gibi hissediyorsan, rahatsız edici anılar aklına üşüşüyorsa ya da uykun ve günlük hayatın etkileniyorsa bir doktor veya psikoterapi uzmanıyla konuşman faydalı olur. Bunun nedenini bilmek zorunda değilsin. Sadece bunun ne zaman olduğunu ve sonrasında nasıl hissettiğini anlatabilirsin. Hobi amaçlı dans etmek tedavinin yerini tutmaz; dans terapisi farklı amaçlara ve farklı bir çerçeveye sahiptir.

Kendini güvende hissetmemen veya kendine zarar verebileceğinden korkman gibi akut bir kriz durumunda, kurstan önce acil yardım almak daha önemlidir: Güvendiğin birinden yanına gelmesini iste ve bulunduğun yerdeki acil yardım hattını veya kriz destek hizmetini ara. Göğüs ağrısını, bayılmayı veya şiddetli nefes darlığını da yalnızca duygusal bir tepki olarak görmezden gelmemelisin. Böyle durumlarda tıbbi yardım almalısın.