Üç vurgu, dans versiyonuna biçimini verir
Pascual Marquina'nın España Cañí eseri, klasik Paso Doble vurgu konseptinin müzikal temelidir. Üç büyük vurgu, uzun dans versiyonunu bölümlere ayırır. Bunlar gelişigüzel yüksek sesli vuruşlar değildir: Müzik bu vurgulara doğru ilerler ve bir Picture Line bu bitişi bedensel olarak görünür kılar. Burada kastedilen, bilinçli biçimde şekillendirilip tutulan bir vücut çizgisidir. Bu egzersiz için derin bir hamle ya da geriye eğilme olmadan, dik durup ayaklarını hafifçe açman yeterlidir.
Yaygın olan uzun dans yapısıyla çalışıyoruz: İlk vurgu 84. vuruşta, ikincisi 160. vuruşta, üçüncüsü 244. vuruşta, başta ek bir giriş olmadan ilk marş vuruşundan itibaren sayılır. Böylece bölümler sırasıyla 84, 76 ve 84 vuruştan oluşur. Bu da sırasıyla on sekizlik grup artı dört, dokuz sekizlik grup artı dört ve yine on sekizlik grup artı dört vuruşa karşılık gelir. Aynı başlığı taşıyan her kayıtta bu sayıların geçerli olacağı garanti değildir. Konser versiyonları, girişler ve kısaltılmış dans düzenlemeleri farklı bir yapıya sahip olabilir.
Mevcut figür dizin değişmeden kalıyor. Bilinen bir yön değişimi, örneğin Paso Doble çeyrek dönüşü, burada yalnızca bir yapı taşıdır. Egzersizin tek amacı, bu figürün bitişini müzikal vurgudan hemen önceye denk getirmektir.




