Kailangan ng pagtawid ng maluwag na daanan sa harap ng paa na kinatatayuan
Kapag tumatawid pakaliwa sa Viennese Waltz, hindi dapat basta lumapag ang kaliwang paa sa tabi ng kanan. Sa bilang na tatlo, inilalapag ito sa harap ng kanang paa. Bahagi ang pagtawid na ito ng pasulong na kalahati ng pagliko pakaliwa, hindi ng bawat kumpas ng Waltz. Kaya hindi rin sabay na tinatahak ng kaparehang sumasayaw paatras ang parehong daanan ng pagtawid.
Para maitama ito, paghiwalayin mo ang dalawang gawain: ang daanan ng malayang paa at ang kasunod na paglilipat ng bigat. Kung may bigat pa sa kaliwang paa, hindi mo ito maihahakbang nang malaya palapit. Kapag sumayad ang gilid ng sapatos nito sa kanang sapatos bago ito makalampas sa harapan nito, sumisikip ang daanan. Hindi madaragdagan ng mas malakas na paghila sa binti ang espasyo roon. Sa halip, maaari nitong mahila pati ang paa na kinatatayuan mo.
Kaya nagsisimula ang hiwalay na ehersisyo sa nakasanayan mong posisyon pagkatapos ng ikalawang hakbang. Panatilihin mo ang direksiyon ng posisyong iyon sa halip na bumuo ng panibagong panghuling posisyon. Ang hinahanap mo ay isang makitid na daanang walang saluhan, hindi ang pinakamalalim na posibleng pagtawid. Makakatulong din ang prinsipyong paghiwalayin muna ang mga gawain sa pagsasabay ng mga galaw ng braso at binti. Dito, panatilihing kalmado muna ang mga braso para mapansin mo ang daanan ng paa. Hindi muling binubuo rito ang buong pagliko o ang lawak ng pag-ikot nito.


