Tumalon sa pangunahing nilalaman
Kasaysayan ng ballet5 minuto

Ang kasaysayan ng ballet: Mula sa korte patungo sa entablado

Sa madaling salita
  • Ang klasikong ballet ay nagmula sa mararangyang pagtatanghal sa korte ng Italya noong Renaissance sa ika-15 siglo.
  • Sa pamamagitan ni Catherine de' Medici, nakarating ang sayaw sa korte ng Pransya, kung saan ito ginawang propesyonal sa ilalim ni Louis XIV.
  • Noong ika-17 siglo sa Pransya, nabuo ang limang posisyon ng paa na ginagamit pa rin hanggang ngayon at ang unang akademya ng ballet.
  • Nakamit ng sining na ito ang teknikal at artistikong perpeksyon nito noong ika-19 na siglo sa pamamagitan ng paaralang Ruso sa St. Petersburg.
komunidad ng udansa

Hanapin ang iyong simula sa Ballett

Gusto mo mang maranasan ang makasaysayang ganda ng Ballett o gusto mo lang munang sumubok nang dahan-dahan: sa udansa, mahahanap mo ang mga angkop na kurso para sa iyong pagsisimula. Tumuklas ng isang komunidad na kapareho mo ng hilig sa pagsasayaw.

Hanapin ang iyong simula sa Ballett

Ang kasaysayan ng ballet ay isang kamangha-manghang paglalakbay sa iba't ibang panahon, bansa, at antas ng lipunan. Ipinapakita nito kung paano mula sa isang eksklusibong pribilehiyo sa korte, ito ay naging isang pandaigdigang sining sa entablado na may mataas na antas ng katumpakan.

Depinisyon
Klasikong Ballet

Ang klasikong ballet ay tumutukoy sa isang daan-daang taong gulang na akademikong anyo ng sayaw, na nakabatay sa tumpak at nakatakdang posisyon ng katawan at sa pagpihit palabas ng mga binti. Umunlad ito mula sa mga korte sa Europa patungo sa isang napakakumplikadong sining ng teatro.

Mula sa karangyaan ng Italya hanggang sa palabas sa korte ng Pransya

Ang mga ugat ng ballet ay wala sa malalaking opera house sa ating panahon, kundi sa mararangyang palasyo ng Renaissance sa Italya noong ika-15 siglo. Noon, ang tinatawag na Balletto ay hindi isang independiyenteng palabas sa entablado, kundi isang mahalagang bahagi ng mga pagdiriwang sa korte. Ginagamit ng mga mayamang prinsipe ang mga detalyadong pagtatanghal na ito upang ipakita ang kanilang yaman, kapangyarihan, at impluwensyang politikal. Ang mga sumasayaw na aktor ay hindi mga propesyonal, kundi ang mga maharlika mismo na gumagalaw sa mahigpit na koreograpiya at heometrikong pormasyon.

Nang pakasalan ng Italyanong maharlika na si Catherine de' Medici ang Pranses na haring si Henry II noong ika-16 na siglo, dinala niya ang sining na ito sa korte ng Pransya. Sa ilalim ng kanyang pagtataguyod, ang palabas ay patuloy na umunlad at pinagsama ang musika, sayaw, pag-awit, at tula. Ang mga maagang anyo ng sayaw na ito ay lubhang naimpluwensyahan ng moda noon. Ang mabibigat at mahahabang kasuotan, malalapad na palda, at matitigas na maskara ay naglimita nang malaki sa paggalaw ng mga sumasayaw. Ang pangunahing layunin ay representasyon, kagandahan, at pagsunod sa mahigpit na etiketa sa korte, hindi ang atletikong husay o mga ekspresibong pagtalon.

Nakangiting ballerina at ang kanyang guro sa sayaw habang sumasayaw sa isang ballet studio
Mula sa royal na sahig hanggang sa entablado ng teatro: Ang pag-unlad ng ballet ay sumasalamin sa pagbabago mula sa pagtatanghal sa korte patungo sa pandaigdigang sining ng pagtatanghal.

Ang Haring Araw at ang pagsilang ng klasikal na teknik

Utang ng ballet ang mapagpasyang hakbang patungo sa propesyonalisasyon kay Haring Louis XIV, ang Haring Araw. Siya mismo ay isang masugid na mananayaw at itinatag niya ang Académie Royale de Danse sa Paris noong 1661. Sa pamamagitan nito, tuluyan niyang inilabas ang sayaw mula sa mga pribadong silid ng mga maharlika at dinala ito sa pampublikong entablado. Ang mga propesyonal na mananayaw na ang gumanap sa mga papel, at nagsimula ang unang sistematikong pagsasanay. Sa ilalim ng pamumuno ng koreograpong si Pierre Beauchamp, ang limang pangunahing posisyon ng mga paa na ginagamit hanggang ngayon, pati na ang prinsipyo ng pag-ikot ng mga binti palabas, ay naitala nang pasulat.

Dahil sa paglipat sa entablado ng teatro, nagbago rin ang mga pangangailangan para sa mga kasuotan. Upang bigyan ang mga mananayaw ng higit na kalayaan sa paggalaw para sa mas mapanghamong mga talon at pag-ikot, unti-unting pinaikli ang mga damit sa paglipas ng ika-18 siglo at tinanggal ang mga maskara. Ang ballet ay humiwalay bilang isang purong palamuti ng opera at naging isang malayang anyo ng sining na kayang magkuwento nang walang binibigkas na salita. Sinumang nasa hustong gulang na nagsisimula pa lamang ngayon na dumalo sa isang klase ng ballet para sa mga baguhan ay nagsasanay nang eksakto sa makasaysayang pundasyong ito ng akademya sa Paris.

Intindihin ang kasaysayan sa halip na maniwala sa mga mito

Makasaysayang katotohanan

  • Makita ang mga ugat sa etiketa ng korte noong panahon ng Baroque
  • Maunawaan ang limang klasikong posisyon bilang pamana ng mga Pranses
  • Pahalagahan ang paaralang Ruso bilang rurok ng klasikong panahon

Karaniwang mito

  • Isipin na ang ballet ay purong imbensyon ng mga Ruso
  • Ipagpalagay na ang pointe dancing ay umiral na mula pa noong simula
  • Maniwala na ang ballet ay palaging isang purong sining sa entablado
udansa-tip

Habang nanonood ng klasikong ballet, pagmasdan nang mabuti ang simetriya ng grupo. Ang heometrikong kaayusang ito ay direktang pamana mula sa mga maharlikang hardin ng Baroque.

Ang sayaw ay ang sining na nagbubunyag sa kaluluwa ng tao sa pamamagitan ng paggalaw ng katawan, na hinubog ng mga siglo ng disiplina.

Mananalaysay ng ballet, Paris

Ang paaralang Ruso at ang panahon ng mga obra maestra

Noong ika-19 na siglo, ang malikhaing sentro ng pag-unlad ng ballet ay unti-unting lumipat sa Russia. Sa ilalim ng pagtangkilik ng mga Tsar at sa pamamagitan ng visionary na trabaho ng Pranses na koreograpo na si Marius Petipa sa imperial Mariinsky Theatre sa St. Petersburg, naabot ng klasikong ballet ang perpeksyon na kilala hanggang ngayon. Sa panahong ito, nabuo ang mga walang kamatayang obra maestra tulad ng Swan Lake, Sleeping Beauty, at The Nutcracker. Pinagsama ni Petipa ang kagandahan ng Pransya at ang husay ng Italya sa madamdaming pagpapahayag ng mga mananayaw na Ruso.

Hindi lamang pinahusay ng paaralang Ruso ang teknik ng mga soloista, kundi itinaas din nito ang corps de ballet, ang grupo ng mga mananayaw sa background, bilang isang sariling anyo ng sining na may mataas na katumpakan. Ang mga simetriko na pormasyon at sabay-sabay na paggalaw ay naging tatak ng panahong ito. Dahil sa sintesis na ito ng iba't ibang impluwensyang Europeo, nabuo ang paaralang Ruso, na hanggang ngayon ay itinuturing na simbolo ng teknikal na perpeksyon at malalim na emosyon. Para sa lahat ng gustong maranasan ang kamangha-manghang mundong ito ngayon, ang isang nakabalangkas na klase sa ballet para sa mga matatanda ay nag-aalok ng perpektong pagkakataon upang maunawaan ang historikal na koneksyon ng kontrol sa katawan at estetika nang hakbang-hakbang.

Dalawang mundo sa pagbabago ng mga panahon

Korte

Ang sayaw bilang simbolo ng politika

Representasyon at katayuan noong panahon ng Baroque

Noong simula, ang sayaw ay nagsilbing paraan ng pagpapakita ng sarili ng mga maharlika sa korte. Ang mga galaw ay patag, mahigpit ang pagkakaayos na heometriko, at lubos na limitado ng mabibigat at nakahahadlang na mga kasuotan.

Entablado

Ang pagsilang ng sining ng teatro

Propesyonalisasyon at kalayaan sa sining

Sa paglipat sa mga teatro, ang pagsasayaw ay naging isang propesyon. Ang mga kasuotan ay naging mas magaan, ang mga galaw ay naging mas dinamiko, mas tatlong-dimensyon, at na-optimize para sa epekto sa malayo para sa mga manonood.

Mga Madalas Itanong

  1. Ang ballet ay nagsimula noong ika-15 siglo sa mga korte ng mga prinsipe sa Italya noong panahon ng Renaissance. Mula roon, kumalat ito sa Pransya, kung saan nakuha nito ang akademikong istruktura noong ika-17 siglo.

Mga klase sa ballet para sa mga nasa hustong gulang malapit sa iyo

Gusto mo bang maranasan mismo ang kariktan ng klasikal na sayaw? Hanapin ang tamang klase sa udansa ngayon.

Tingnan ang lahat ng angkop na klase