May anyo ang gabi, hindi lang pamagat
Kapag nanonood ka ng pagtatanghal ng ballet sa Viena sa Staatsoper o Volksoper, magsimula sa anyo ng gabi. Maaaring hatiin sa mga yugto ang isang buong gabing pagtatanghal. Samantala, pinagsasama ng isang gabing may maraming bahagi ang magkakahiwalay na ballet, na maaaring may magkakaibang estilo ng musika at koreograpiya. Kaya ang isang bagong pamagat ay nangangahulugan ng panibagong simula, hindi awtomatikong pagpapatuloy ng parehong kuwento.
Sa ballet na may kuwento, nagsisilbing gabay ang mga tauhan, pagtatagpo at tunggalian. Sa abstraktong ballet, maaaring ang mga padron sa espasyo, mga katangian ng galaw at mga pagkakaiba sa musika ang bumuo sa pagkakaugnay-ugnay. Kung walang tuloy-tuloy na kuwento, hindi mo kailangang mag-imbento ng nakatagong kuwento. Halimbawa, pansinin kung pinalilibutan ng isang grupo ang isang tao, o kung umuulit sa bandang huli ang parehong galaw sa ibang bilis.
Naghihiwalay din ang mga detalye ng akda sa magkakaibang tungkulin: ang komposisyon ay tumutukoy sa musika, samantalang ang koreograpiya ay tumutukoy sa pagkakabuo ng sayaw. Iniuugnay ng mga detalye ng mga gaganap ang isang papel o bahagi sa taong sasayaw nito sa gabing iyon. Hindi napapalitan ng paglalarawan ng akda ang pagtukoy na ito. Makakatulong din sa paglipat mula sa pagkilala lang sa mga pamilyar na larawan tungo sa masusing pagmamasid ang paraang kumilala ng sayaw batay sa galaw nito sa halip na sa mga palabas na epekto nito. Sa ballet, makakatulong lalo na ang pagmamasid sa mga dinaraanan, direksiyon ng mga tingin at pagtutugma sa musika.




